Σήμερα δεν θα αναλώσουμε τις ιδέες μας και τη γραφής μας για την ομάδα ανδρών της Νέας Σαλαμίνας. Άλλωστε, τα λάθη τα απαριθμήσαμε.
Σήμερα θα γράψουμε για τη γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα της Νέας Σαλαμίνας. Μια ομάδα που περήφανα κρατάει το κεφάλι ψηλά των γνήσιων Σαλαμιναίων στις δύσκολες στιγμές. Και παρόλο που μετράει μόλις 5 χρόνια ζωής, έχει δεθεί με τους οπαδούς. Τους ρομαντικούς οπαδούς, αυτούς που πονούν την ιδέα Νέα Σαλαμίνα και όχι αυτούς που σκέφτονται το κέρδος. Παρά να πολυλογήσω σκέφτηκα ότι θα είναι καλύτερα να σας διηγηθώ λίγες ιστορίες για αυτή την ομάδα.
Το 2006-2007 ήταν η πρώτη χρονιά που η γυναικεία ομάδα συμμετείχε στο πρωτάθλημα της ΚΟΠ. Ένα κυριακάτικο πρωινό η Νέα Σαλαμίνα αντιμετώπιζε στο γήπεδο της ΠΑΕΕΚ στη Λευκωσία, την ομάδα της Λευκοθέας. Αυτή ήταν και η πρώτη μου γνωριμία με την ποδοσφαιρική ομάδα. Μια ομάδα που ξεχείλιζε από πάθος, ομαδικότητα και αγάπη. Παίκτριες που έδιναν όσα μπορούσαν και ήξεραν στον αγωνιστικό χώρο. Και μια κερκίδα που αποτελείτο από μερικούς γονείς, και λίγους πιστούς. Η ομάδα νίκησε 1-0 (αν δεν κάνω λάθος) αλλά το αποτέλεσμα λίγη σημασία είχε. Αυτό που ήταν σημαντικό πλέον ήταν η υγεία που έμπνεε αυτή η ομάδα, σε μια περίοδο δύσκολη για την αντρίκια ποδοσφαιρική ομάδα. Ένα διέξοδο, ένα ευχάριστο Κυριακάτικο πρωινό, για τους ρομαντικούς. Και ένα ευχαριστώ για τις κοπέλες για αυτή την πρώτη εμπειρία.
Την ίδια χρονιά η Νέα Σαλαμίνα προκρίνεται στον τελικό Κυπέλλου όπου έχει να αντιμετωπίσει στο ΓΣΠ την ακτύπητη τότε ΑΕΚ Κοκκινοχωριών. Ο καιρός και η διάθεση κάνουν το χατίρι σε αρκετούς από εμάς και η παρουσία του κόσμου για γυναικείο αγώνα είναι πρωτοφανής. Όσοι Σαλαμιναίοι βρέθηκαν εκεί εκείνη την ημέρα ήταν γεμάτοι περηφάνια, διότι μερικοί άνθρωποι, έβαλαν στην πάντα το συμφέρον τους, στέρησαν χρόνο από την οικογένεια και τους φίλους τους, έβαλαν χρήματα από το πορτοφόλι τους, και με σύμμαχο την αγάπη τους για τη Νέα Σαλαμίνα την οδήγησαν σε τελικό Κυπέλλου. Και ποιος μπορεί να ξεχάσει τον πανηγυρισμό των παικτριών μας όταν μείωσαν σε 3-1 στο 90ο λεπτό; Ακόμη μια ένδειξη ότι η αγάπη και ο ρομαντισμός στο ποδόσφαιρο ζουν και βασιλεύουν.
Η συνεχής ανοδική πορεία μας οδήγησε στο περσινό πρωτάθλημα. Η Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου είχε δημιουργήσει μιαν ΑΚΤΥΠΗΤΗ, καταπληκτική ομάδα που σάρωνε τα πάντα. Δυστυχώς η απουσία μου στο εξωτερικό δεν μου έδωσε την ευκαιρία να δω ζωντανά αυτή την ομάδα. Το διαδίκτυο όμως με ενημέρωνε συνεχώς για την πρόοδο της. Με μία μόνο ισοπαλία με τον Απόλλωνα, η ομάδα αυτή βάδιζε προς ολοταχώς για το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας της. Μέχρι που κάποιοι κύριοι αποφάσισαν να γίνουν μέρος της μεγαλύτερης σύγχρονης αδικίας στα ποδοσφαιρικά του τόπου μας. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος διαιτητής (να μη λέμε ονόματα) σύμφωνα με τη προσφιλή τακτική του διακόπτει τον κατά τα άλλα αθλητοπρεπέστατο αγώνα τίτλου με τον Απόλλωνα λόγω παρουσίας πολλών φιλάθλων στον αγώνα. Ο αγώνας πηγαίνει στη Δικαστική και με το έτσι θέλω το παιχνίδι και ο τίτλος κατακυρώνεται υπέρ του Απόλλωνα. Κανείς, δεν σκέφτηκε τις κοπέλες αυτές που σπαταλούν τις ώρες τους για το ποδόσφαιρο, κανείς δεν σκέφτηκε πόσο αδικημένες ένιωθαν, κανείς δεν σκέφτηκε πόσο θα κλάψουν ή θα στεναχωρηθούν. Σκέφτηκαν αυτά που ήθελαν και έπραξαν αναλόγως. Άμοιρη κυπριακή κοινωνία, άμοιρο κυπριακό ποδόσφαιρο.
Η Νέα Σαλαμίνα πάνω απ’ όλα είναι ιδέα. Είναι τιμή για τον κάθε ένα και την κάθε μία να φοράει τη φανέλα της Νέας Σαλαμίνας και να αντιπροσωπεύει την ιδέα αυτή. Κάποιοι δυστυχώς δεν το αναγνωρίζουν. Κάποιοι έκαναν τη Σαλαμίνα δική τους και δεν της επιτρέπουν καν να αγωνίζεται στο γήπεδο που ΌΛΟΙ μοχθήσαμε να κτίσουμε. Αυτοί δεν ανήκουν στην ιδέα της Νέας Σαλαμίνας.
Ακόμη και ένα μεγάλο ευχαριστώ θα ήταν λίγο για τους ανθρώπους που δημιούργησαν αυτή την ομάδα, αυτούς που καθημερινά την προπονούν και την πονούν, αυτούς που τρέχουν και νοιάζονται και για τις παίκτριες που θυσιάζουν τον ελεύθερο τους χρόνο για τη Νέα Σαλαμίνα. Εμείς οι αγνοί οπαδοί της Νέας Σαλαμίνας σας ευχαριστούμε λοιπόν και θα είμαστε δίπλα σας για να συνεχίσετε έτσι.
